Geschiedenis van de Franse Bulldog - Pagina 3

Let op: opent in een nieuw venster PDFAfdrukkenE-mailadres

Inhoudsopgave
Geschiedenis van de Franse Bulldog
Pagina 2
Pagina 3
Pagina 4
Pagina 5
Alle pagina's

 

De ontwikkeling

De liefhebbers/fokkers van het ras vond men in eerste instantie in de volksbuurten van Parijs. Het waren gewone mensen van bescheiden komaf, die hun fokproducten in kleine cafeetjes kwamen vergelijken en ervaringen uitwisselden.
Rond 1880 ging met steeds meer moeite doen om het totaalbeeld te perfectioneren. Er werd een vereniging opgericht, waarvan Charles Roger voorzitter werd. Deze vereniging telde 47 leden.
De eerste standaard werd opgesteld in 1888 en de belangstelling van het publiek nam grotere vormen aan.
Waren het eerst de dames van lichte zeden en de bazen van bordelen, die deze honden aanschaften vanwege hun bijzondere voorkomen, later, toen ze eindelijk op tentoonstellingen werden toegelaten, was het ook de burgerij en de adel, die op hun beurt in de ban van onze vrolijke Fransoosjes geraakten.
Op Monmartre vergezelde hij de vrolijke vrouwtjes, maar ook zag men hem in de koetsjes tronen, die door het Bois de Boulogne of op de Champs Elys�es reden.
Het werden de gezelschapsdieren van de toekomstige Koning Edward VII, toen Prins van Wales, van Colette, van Mistinguette, en zelfs van enkele Groothertogen aan het Russische Hof.
Vanaf 1888 kwam hij echt in de mode en speciaal de Engelsen en Amerikanen toonden bijzondere belangstelling en de ontwikkeling ging hierdoor erg snel. Een van de beste Parijse fokhonden was  Rabot de Beaubourg ; hij vererfde de vleermuisoren door aan zijn nakomelingen.
Het duurde echter nog tot 1898 voordat het ras officieel erkend werd, zeker ook door toedoen van Baron Carayon de la Tour, een van de eerste aristocraten die een Franse Bulldog bezat en er zich publiekelijk mee vertoonde.
Ook Gordon Benett, een Amerikaan, die tevens voorzitter was van de Franse Bulldogclub in Frankrijk en zeer erkend werd om zijn talent, heeft een grote bijdrage geleverd.